Είναι τότε που θα πάμε εκδρομή, θα ερωτευτούμε, θα βρούμε δουλειά, θα πάρουμε νέο αμάξι, θα χαϊδέψουμε τα άλογα, θα κοιμηθούμε ως αργά, θα δούμε την αυγή, θα έχουμε μπάτλερ, θα γίνουμε σταρ του σινεμά, θα πάρουμε πτυχίο, θα κάνουμε παιδί, θα γυρίσουμε σπίτι, θα κερδίσουμε το λαχείο, θα φύγουμε μακριά, θα στήσουμε πάρτι.
Πότε γιορτάζει, επιτέλους, αυτός ο Άγιος;
Πετά ψηλά, υπερήφανα -τα κεφάλια μας σηκώνονται για να ατενίσουν με θαυμασμό και ζήλεια την υπέροχη πορεία του. Ω, μεθυστική ελευθερία, ανοιχτοί ορίζοντες, ηδονική αίσθηση ταχύτητας! Νιώθει μια πρωτόγνωρη γαλήνη εκεί, στα ύψη, ο οβελίας.
Παλιά ηθοποιός δίνει συνέντευξη σε ζαχαρένια δημοσιογράφο.
Από κάτω η λεζάντα γράφει:
«Έφτιαξε τον δικό της παραμυθένιο κόσμο και ζει εκεί με τους ανθρώπους που λατρεύει».
Με στρούμφισε τελείως.
Πριν από ένα χρόνο έδωσα μια υπόσχεση. Στην αρχή ήταν υπόσχεση στον εαυτό μου.
[Τέτοια κάνω και με τουμπάρω.]
Με τον καιρό, μπήκαν στο παιχνίδι κι άλλοι άνθρωποι. Με τίμησαν με την προσοχή, τα σχόλια και τον χρόνο τους.
[Ωπ... Τουμπάρω και τους αναγνώστες.]
Ελπίζω να θεωρούν πως άξιζε τον κόπο. Αν όχι, κρίμα, γιατί σκοπεύω να συνεχίσω!
Ευχαριστώ.
ΥΓ: Όσο για τους φίλτατους που, στη διάρκεια αυτού του χρόνου, έφτασαν κατά τύχη στο aerosol ψάχνοντας για άλλα πράγματα: Συγνώμη αν σας απογοήτευσα.
[Και για εσάς στη γαλαρία: Ναι, ξέρω πώς να το επιμηκύνετε. Μπορεί να σας το πω στο μέλλον.]
[Κάπου εδώ, οφείλω να μου ρίξω φλιτ.]
-…Ναι… οπωσδήποτε, σας καταλαβαίνω αλλά… Κοιτάξτε δεν… Όχι, να σας πω… Ναι, δεν ξέρω τις σας είπαν, αλλά το Σύμπαν δεν έχει κάποια ιδιαίτερα σχέδια για σας αυτή τη στιγμή… Το καταλαβαίνω ότι το θέλετε πάρα πολύ, όμως… Αν θέλετε αφήστε το βιογραφικό σας και θα επικοινωνήσουμε εμείς… Ναι, ναι, έχουμε και το e-mail σας.
«Ήταν μια κρύα και σκοτεινή νύχτα». Όχι. «Η νύχτα ήταν κρύα και σκοτεινή». Ούτε. «Περπατούσε μόνος μέσα στην κρύα και σκοτεινή νυχτιά». Α, μπα. «Η κρύα και σκοτεινή νύχτα τον τύλιγε σαν…». Σαν τι; Σαν ρόμπα; «Η παγωνιά της σκοτεινής νύχτας». Ώπα. Δεν υπάρχει φωτεινή νύχτα. «Το κρύο έπεφτε τσουχτερό μες στο πηχτό σκοτάδι…»
-Αγάπη μου, πήγε τρεις. Έλα, και συνεχίζεις αύριο.
-Σώπα, σώπα! Τό‘χω!
