Έλαβον

Τι έλαβον οι υποψήφιοι του ΛΑΟΣ και δεν μας δίνουν; Έλαβον την άγουσα δια τα αποδυτήρια και έξοδο από την τελική φάση της νομοθετικής εξουσίας (τη Βουλή ντε…). Έτσι εξηγούνται κάποια ενδιαφέροντα συμπτώματα στέρησης.

Έζησα να δω τον Αϊβαλιώτη σε πλήρη -όσο και άτεχνη- υστερία να κραυγάζει πως η Βουλή γέμισε από τους αθλιότερους ακραίους: συριζαίους και χρυσαυγίτες. Μάλιστα, είναι οι …πρώτοι που έφεραν τους δεύτερους στο κοινοβούλιο. Τάδε έφη ο πολιτικός ανήρ, έμπλεος δικαίου μένους, καθιστώντας άκυρη την θεωρία για έλλειψη χιούμορ στην ελληνική πολιτική.

Η μεταμόρφωση

Ο Cee-Lo Green με την λαμπερή οδοντοστοιχία και ο Danger Mouse με τα μαγικά κουμπάκια είναι οι Gnarls Barkley, το ντουέτο που σημάδεψε την πρώτη δεκαετία του αιώνα με το υπερ-επιτυχημένο άλμπουμ St.Elsewhere (2006), ανακατεύοντας απίστευτες δόσεις ταλέντου και μαγειρεύοντας μια ηλεκτρική, industrial soul γεμάτη τερτίπια και ιδέες.

Ετούτο εδώ λέγεται Transformer και δείχνει τη δυνατή ραχοκοκαλιά της τέχνης τους: Το πρωτότυπο ήταν ένα χαοτικό καρτουνίστικο πείραμα, περίεργο, ασφυκτικό και αγχογόνο. Και μετά έκαναν μια βόλτα για ένα live στο στούντιο Abbey Road και -με την χαρακτηριστική άνεση της μεγαλοφυΐας- πέταξαν τα πάντα για να φανεί γυμνή η άγρια γοητεία της μελωδίας και μια εκρηκτική ερμηνεία.

[Κι αν γλυκαθήκατε, ακούστε τι θαύματα κατάφεραν παραλλάσσοντας το γνωστό Crazy.]

Τραβάει την ανηφόρα

Τώρα που ο απόστολος του εν Ελλάδι lifestyle δηλώνει πως βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, χέρι-χέρι με την κοσμοθεωρία που γαλούχησε μια γενιά, ανακαλύψαμε άλλο ένα ντέρμπυ προς τέρψιν και εκτόνωσιν: σαν τα αρχετυπικά αγοράκια με τη ζωή ανά χείρας αναρωτιόμαστε αν είναι μικρή ή μεγάλη. Και ποιος την έκανε έτσι.

Στην παρούσα φάση κυριαρχεί η άποψη πως ο Πέτρος είναι ο Λύκος, ο υπέρτατος διαφθορέας ηθών και εθίμων. Αφθονούν όμως και οι “φιλομνημονιακοί” της υπόθεσης που διαλαλούν πως τα φάγαμε μαζί με τον Οξαποδώ στην μαγευτική Μύκονο και πως είναι ντροπή μας που αντί να κάνουμε αυτοκριτική τα ρίχνουμε στην τρόικα (ΚΛΙΚ-ΝΙΤΡΟ-ΜΕΝ) για να βγάλουμε την πάρτη μας λάδι.

Το aerosol δηλώνει για μια ακόμα φορά μαγεμένο από όλα αυτά τα καυτά ιδεολογικά διλλήματα με τα οποία χαϊδευόμαστε όποτε βαριόμαστε να κάνουμε κάτι χρησιμότερο -δηλαδή συνήθως! Και, ως ιστολόγιον γνησίου τεμπέλη, παίρνει θέση για να θυμίσει καναδυό πραγματάκια.

Τη δεκαετία του ’80 είχε ωριμάσει πια η στιγμή να μπει η Ελλάδα σε μια άλλη πραγματικότητα. Μετά από μια αιωνιότητα μιζέριας, δυστυχίας και καταστροφής, ένας λαός γνώριζε την δυτικού τύπου ευμάρεια και αισιοδοξία. Είχε γκώσει από πραξικοπήματα, κατοχές, διωγμούς, πείνα, φθίση και ελονοσία, θάνατο, βασανιστήρια, ψείρες, δάκρυα και ξενιτιά. Ήθελε να τα αφήσει πίσω του, μαζί με την αισθητική και τις ιδεολογίες που θύμιζαν τους σκοτεινούς καιρούς. Παρότι ριγούσε και χόρευε με την αλήθεια των στίχων, δεν ήθελε πια παραπονεμένα λόγια να έχουν τα τραγούδια του. Continue reading

Ντιν-ντον

Χρόνια πολλά και γκάζια στα τριγωνάκια με τους Dr.Teeth & the Electric Mayhem, τη ροκ μπάντα που αποτελούσε τη ραχοκοκκαλιά του Muppet Show. Η πιο μαγικές νύχτες του χρόνου ας γλυκάνουν τα όνειρά μας.