Φάρσα προς ευαίσθητες ψυχές
By aerosol

- Βρεθείτε σε μια ευαίσθητη παρέα.
- Περιμένετε να έρθει η κουβέντα στη ζωή –γενικώς. Συνήθως συμβαίνει σύντομα.
- Αναφέρετε με ζέση και ενθουσιασμό πως εύχεστε ολόψυχα να βρεθείτε με 1.000.000 ευρώ. [Αν ήδη τα έχετε, αυτό δεν είναι φάρσα, είναι κακία!]
- Μετρήστε με ικανοποίηση πόσα νανοδευτερόλεπτα θα χρειαστούν για να σχολιάσει τουλάχιστον ένας/μία πως «τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία» ή κάτι παρόμοιο.
- Αποσαφηνίστε πως δεν ευχηθήκατε για ευτυχία αλλά για χρήματα. Δηλώστε σοκαρισμένος που σκέφτηκε κάποιος να ταυτίσει τόσο διαφορετικά πράγματα. Ρωτήστε αν το παθαίνει συχνά.
- Απολαύστε το ύφος που θα εισπράξετε.
Δημοσιεύθηκε 5 Σεπτεμβρίου, 2009 στις 1:22 μμ στην κατηγορία Ανόητες Μέρες. Μπορείτε να παρακολουθείτε τις όποιες απαντήσεις σε αυτήν την καταχώρηση μέσω RSS 2.0.
Αφήστε μια απάντηση, ή trackback από την δική σας ιστοσελίδα.
5 Σεπτεμβρίου, 2009 σε 6:46 μμ |
Αααχ, νά’χα ένα εκατομμύριο ευρώ…
5 Σεπτεμβρίου, 2009 σε 7:29 μμ |
Τς, τς…
Ψιλικατζή!
6 Σεπτεμβρίου, 2009 σε 9:13 πμ |
“Money is the coin of life”
6 Σεπτεμβρίου, 2009 σε 11:21 πμ |
Coin belong to the coiner
coiner to Πρετέντερ
why the woman make mistake?
6 Σεπτεμβρίου, 2009 σε 12:07 μμ |
Κοιτάζω την φωτογραφία, καλή σαν έμπνευση αλλά…
Για να πιάσει “ζεστά” το οποιοδήποτε μπουνίδι, πρέπει το χέρι να κινείται ακριβώς ευθύβολα με τον ώμο και το άλλο χέρι να σε καλύπτει και ταυτόχρονα να ετοιμάζεται για νέο χτύπημα. Αυτός είναι σε στραβή θέση γενικότερα, αυτή είναι στην σωστή.
Γ…. την ευτυχία μπροστά στα λεφτά, δεν γνώρισα ευτυχισμένο φτωχό, αν εξαιρέσεις γέρους με Αλτζχάιμερ.
Ναι, τα λεφτά είναι ευτυχία.
6 Σεπτεμβρίου, 2009 σε 3:22 μμ |
“έτσι είναι αν έτσι νομίζετε”
άλλωστε τα χρήματα μπορεί να είναι και
να μην είναι η ευτυχία
αλλά απλά η κατσίκα του γείτονα
μεταμορφωμένη από την Κίρκη σε ζήλεια.
6 Σεπτεμβρίου, 2009 σε 11:01 μμ |
Ορθές οι διορθώσεις, Ντον, αλλά ενώπιον της τέχνης θυσιάζεται και ο ρεαλισμός. Άσε που εκτίμησα ιδιαίτερα τα ηχητικά εφέ: Aayy, soc.
Η φτώχεια, ο πλούτος και -ακόμα περισσότερο- η ευτυχία είναι σχετικά. Δεν παίρνω κάθετη θέση, λοιπόν. Φοβάμαι πως τίποτα από μόνο του δεν είναι η ευτυχία. Μου αρκεί να σκέφτομαι τα χρήματα ως χρήματα.
Την, δε, κατσίκα του ο γείτονας ας τη χαρεί. Αν την κάνει ψητή με πατάτες ελπίζω να με καλέσει κι εμένα -θα φέρω κρασί!
7 Σεπτεμβρίου, 2009 σε 3:35 μμ |
Αν μού επιτρέπεται, εφόσον δεν επανέρχομαι μονότονα και με την άδεια του οικοδεσπότη aerosol. Το ψητό δεν είναι στην “ψητή κατσίκα” αλλά στον κόπο, να γεννηθεί, βοσκήσει και να αρμεχτεί κτλ.
Τώρα επειδή συνήθως αξιολογητής είναι η ισχύς του ισχυρού, στα πλαίσια ρουσφετιού και διαφθοράς, που κάνουνε συχνά τον κανόνα, αντί της πραγματικότητος και των αντιξοοτήτων της, η αξιολόγηση του κόπου είναι σχεδόν αδύνατη αλλά φευ απευκταία εν τέλει.
7 Σεπτεμβρίου, 2009 σε 11:08 μμ |
ΑΧΑΧΑ, απίθανο! Can’t wait to try it!
8 Σεπτεμβρίου, 2009 σε 9:48 μμ |
Αχαχαχαχαχα καλο!..Πλακα θα ‘χει παντως να το δοκιμασω…
8 Σεπτεμβρίου, 2009 σε 10:19 μμ |
Το Δρομοκαίτειο δεν είναι εδώ, αλλά μάλλον κάτι συμβαίνει και μαζεύονται “αδειούχοι” από εκεί.
Φυσικα τα σχόλια που προέρχονται από μη blogs είναι εμφανές πως έρχονται από κατσίκες ή καλύτερα γίδια.
Να είχα την ψυχραιμία σου και τίποτα άλλο. Κάποτε υπήρχε ο Θαυμαστός κόσμος των ζώων, αλλά τα δίποδα ανήκουν σε άλλο κόσμο, κρύβονται πίσω από μια οθόνη και προσπαθούν να γεμίσουν την άδεια τους ζωή, δεν έχουν σχέση, δεν έχουν προσωπικότητα, δεν έχουν τσίπα.
Αυτό είναι το Ελληνικό Ιντερνετ, καταφύγιο γιδών και κοτών με τρία λειριά. Μόνο για πορνοσάιτ είναι κ για τσατ , κατακάθια ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, και οσφυοκάμπτες στις δουλειές τους, ρουφιάνοι που γλείφουν τ’ αφεντικά τους και ζουν με τον μπαμπά κ την μαμά ως τα 40.
Φυσικά υπάρχουν εξαιρέσεις όπως σε καθετί που επιβεβαιώνει την αθλιότητα της μάζας.
9 Σεπτεμβρίου, 2009 σε 2:21 μμ |
Αχ, Michael, δεν έχω βρει ταξίδι που να μην περιλαμβάνει γίδια, κότες και Κίρκες…
9 Σεπτεμβρίου, 2009 σε 5:19 μμ |
(this is good)
9 Σεπτεμβρίου, 2009 σε 8:25 μμ |
Μπορεί να συναντήσεις σύντομα κι άλλο ένα γίδι, ξέρεις αυτό που είχα θέμα, υπογράφει ως Gilles, αλλά είναι το γνωστό ρεντίκολο των blogs.
Καταλαβάίνεις. Θα έχαναν το νόημά τους ίσως τα ωραία ταξίδια αν δεν υπάρχαν οι δίποδοι βόθροι, εκτιμάς την ομορφιά περισσότερο όταν νιώσεις την σιχασιά.
10 Σεπτεμβρίου, 2009 σε 1:46 πμ |
@daskalos:
]
Δάσκαλε, καιρό είχα να σε δω!
[Να βάλω link το Παραέξι; Ή όταν το βάζω κλείνετε το μαγαζί;
@M.Corleone:
Τα καλά ταξίδια κάποιοι τα ζηλεύουν.
10 Σεπτεμβρίου, 2009 σε 2:41 μμ |
Καλώς σε (ξανα)βρήκα aerosol!
Και δε βάζεις; I’m around. Θα το κρατήσω ανοιχτό το μαγαζί για όσο χρειάζεται μάλλον