Μέρα με την ημέρα, ο εκατονταετής καπνός υποχωρεί από τα μικρά γραφεία και τα δωμάτια συναντήσεων. Η παλιά μυρωδιά χάνεται, μόνο τα ίχνη της θα μείνουν βαθιά, στα δομικά υλικά των ντουβαριών και της μοκέτας. Οι ναοί της αρχαίας λατρείας υποκύπτουν στην απαγόρευση, οι βωμοί καταστρέφονται, σκορπίζει το σώμα των πιστών και διαχέεται σε μικροσκοπικούς ναΐσκους ή σε πεζοδρόμια, ανάβοντας επί τροχάδην τα θυμιάματα. Βλέμματα συνωμοτικά, νευρικά γέλια, ανήσυχη στωικότητα.
Κάποιοι αντιδρούν βίαια, δεν χωράει ο νους τους πώς έχασαν τόσο γρήγορα τα προνόμια, την πρωτοκαθεδρία. Υπόσχονται αντίσταση και εκδίκηση αλλά, φευ, οι πολλοί κουνούν τα κεφάλια και μένουν σιωπηλοί. Κάποιοι ήδη παζαρεύουν στη σκέψη τους ένα μέλλον ως ακόλουθοι των νέων θεών, χωρίς το στίγμα, χωρίς τη μυρωδιά. Γίνεται δύσκολο να κάνεις τις παλιές προσευχές και τις θυσίες υπό το επιτιμητικό βλέμμα των νικητών, χωμένος σε γκέτο ή εκτεθειμένος στα στοιχεία της φύσης.
Οι ψευδοπροφήτες τριγυρνούν διαδίδοντας τις πιο ανυπόστατες φήμες, αντικρούοντας ο ένας τον άλλο προς άγραν πιστών. «Θεία Δίκη! Η αλαζονεία μας έφερε την τιμωρία του Θεού», «Είναι μια δοκιμασία για να ξεχωρίσουν οι αληθινοί πιστοί από τους επιπόλαιους», «Η απαγόρευση δεν θα κρατήσει, οι αλλόθρησκοι θα κλονιστούν από την ιερή οργή μας!». Την ίδια στιγμή, οι νικητές καταδίδουν τους παραβάτες και οικειοποιούνται –υπερήφανοι ιδιοκτήτες- τους χώρους που διαφέντευαν οι πιστοί. Συχνά, η ατμόσφαιρα –ελεύθερη πλέον από καιόμενα βότανα- μυρίζει μπαρούτι.
[Η εικόνα είναι από εδώ]
7 Ιουλίου, 2009 σε 4:51 μμ |
Οπόλεμος για την φωτιά στα χρόνια του ροπάλου – όχι του μπατσικού – ή ο επερχόμενος πόλεμος του νερού, δεν μετράνε μπροστα στον πόλεμο για τον Καπνό.
Σαν καπνιστής και καφεινομανής δεν μπορώ να πω πως έχω πρόβλημα, καπνίζω όποτε νιώσω την ανάγκη χωρίς να φυσάω τον καπνό μου στο πρόσωπο του άλλου
( Ε. καλά, το χω κάνει επίτηδες σε καφετέριες σε ηλίθιους και ηλίθιες που γκάριζαν μέσα στ’ αυτιά μου )
Βέβαια η ελληνομανία οποιοδήποτε θέμα να γίνεται σαν μια μάχη ποιος θα πει την πιο τρανταχτή μεγαλοστομία είναι μεγαλύτερος εθισμός από το κάπνισμα.
7 Ιουλίου, 2009 σε 7:45 μμ |
Επιτέλους! Επιστρέψατε στην πραγματικότητα. Και με πολύ ωραίο τρόπο. Επίκαιρος, μα δε πειράζει
7 Ιουλίου, 2009 σε 8:21 μμ |
@Michael Corleone
Καπνιστής και καφεπότης κι εγώ, αλλά δεν παίζει ρόλο. Αν το δεις απ’έξω, δεν μοιάζει να συγκρούονται δυο θρησκείες; Πέρα από τη συνήθεια, την απόλαυση ή τον εθισμό, συμβαίνει όλο αυτό το ανόητο πράγμα της κυρίαρχης οπτικής. Κάποτε το τσιγάρο ήταν βαθιά ριζωμένο στην κονωνία σαν καλό. Τώρα είναι το κακό που πρέπει να παταχθεί (ίσως κάποτε και με το μπάτσικο ρόπαλο, ποιός ξέρει!). Δυο δόγματα. Πλάκα έχει.
@hdd345f
Επέστρεψα στην πραγματικότητα; Ωπς, θα το κοιτάξω αμέσως γιατρέ!
9 Ιουλίου, 2009 σε 11:14 πμ |
Τελικά σκέφτομαι μήπως η Prohibition έχει κάνει κι ένα καλό. Εξεδίωξε τους πιστούς από τους ναούς και τους έβγαλε στο δρόμο. Άσε που τους εξασφαλίζει και μακροβιότητα. Ελπίζω μόνο να μην έχουμε παράνομο bootlegging.
Καλημέρα
9 Ιουλίου, 2009 σε 12:17 μμ |
Bootleg τσιγάρα; Κακοστριμμένα πράγματα με λίγο καπνό, πολύ άχυρο και φίλτρο από μπαμπάκι στη μαύρη αγορά και σε παράνομα καπνιστήρια όπου μπαίνει όποιος έχει το σύνθημα; Ό,τι πρέπει για διήγημα εναλλακτικής ιστορίας!
Καλήμέρα.
10 Ιουλίου, 2009 σε 9:06 πμ |
Δύο δόγματα, πλάκα έχει;! Στην πυρά, στην πυρά που άδει και η Βίσση.
10 Ιουλίου, 2009 σε 10:35 πμ |
Από λίγη απόσταση όλες οι σιγουριές μας είναι κάπως αστείες.
["Ο Καρβέλας είναι ο Θεός μου!" που λέει και η Αννούλα...]
13 Ιουλίου, 2009 σε 8:36 πμ |
Ω ναι, φευ, ουκέτι Φοίβος έχει καλύβη, ου Μάντιδα δάφνην, όμως ευτυχώς εκτός από τους παθητικούς καπνιστές και τους αντιπαθητικούς αντικαπνιστές υπάρχουν και οι πολύ συμπαθητικοί καπνιστές που μας δροσίζουν με λάλον ύδωρ από την αστείρευτη λαλέουσα παγάν τους.
13 Ιουλίου, 2009 σε 1:59 μμ |
Άλληλε, ακριβώς αυτό είχα στο νου μου: τον θρυλούμενο τελευταίο χρησμό της Πυθίας. Διάνα, λοιπόν.
[Χρησμό που έμαθα πως είναι μεσαιωνική χριστιανική εφεύρεση αλλά εξακολουθεί να με γοητεύει.]
13 Ιουλίου, 2009 σε 9:59 μμ |
Τέλος εποχής; Ίσως. Όμως το παντοδύναμο εμπόριο θα πουλήσει υποκατάστατα τσιγάρου, τσίχλες, κομπολόγια, αυτοκόλλητα τσιροτα με νικοτίνη, και μπορεί και κάποιο φίλτρο που θα σου επιτρέπει να καπνίζεις σε κλειστό χώρο.
δεν είναι πάντα λύση η απαγόρευση
13 Ιουλίου, 2009 σε 10:54 μμ |
Κι εκτός από το εμπόριο, υπάρχει και η .. εισοδηματική πολιτική.
Χθες άκουσα για έλεγχο / πρόστιμο στο κέντρο της Θεσ/νίκης, σε καφέ – μπουγάτσα.
Όλος ο τοίχος μια τζαμαρία που λόγω του καιρού είχε βγει, ακριβώς στη μέσα μεριά του ορίου μια παρέα (4) που έπιναν καφέ και.. κάπνιζαν.
Στον ιδιοκτήτη 2.000 και στους τέσσερις από 700 (!). Σύνολο, 4.800 σε dt.
Αυτό είναι χαράτσι, όχι τα τροχαία κούτσα κούτσα με 100 και 200…
Και μετά, ακούω λίγο βερεσέ τα περί λογικής και ντεμέκ φροντίδας για τη δημόσια υγεία.
15 Ιουλίου, 2009 σε 5:31 μμ |
αυτο που με θλυβει στη ολη ιστορια ειναι το γεγονος οτι πλεον κανεις δεν αναροτιεται γιατι? με οποια ευκολεια εχουμε συνιθισει να χαβουμε τις προσβλιτικες μπουρδες που καθε καινουρια μερα φερνει… τις τρομοκρατιες,τις γριπες διαφορων ζωων,τα νεα αριελ πιο λευκα απ’τα προιγουμενα… ακομα μια φορα,καποιος το παι, καποιος μπικε εκει που δεν τον θελω, σ’οτι μου εμεινε,ιερο και προσοπικο,καποιος για δικους τους λογους αποφασισε για μενα οτι ετσι πρεπει.. και μ’εκανε να νιοσω ακομα μια φορα μικρος, περαστικος και αδυναμος να καταλαβω και ποσο μαλον να επιρεασω την ζωη που και χωρις ολλα αυτα σιγα σιγα φευγει… αλλη μια συχαμενη σινυθεια μου θα μεταμορφοθει σε κατι που σε καμια περιπτοση δεν ειναι.. σ’ενα μικρο συμβολο κουρασμενης αντιστασης…σκατα..εκει που σκεφτομουν να το κοψω.
σιγνομι για την ορθογραφια…ειμαι αγραμματος
16 Ιουλίου, 2009 σε 6:27 μμ |
πάνω που είχε καταλαγιάσει η μανία μου…
…πάνω που το μείωνα και είχα μπει στον καλό το δρόμο… (με το ένα πόδι…)
…ήρθε η απαγόρευση και με έκανε τούμπανο απ’ τα νεύρα!!!
Εξαπανέκαθεν (!) ήμουν άτομο ζόρικο. Δεν ΜΕ άρεσαν οι απαγορεύσεις. Αλλά ποτέ δεν πέταξα τον καπνό στη μούρη κάποιου! Κάπνιζα διακριτικά (λέμε τώρα) τα winston μου (ουπς! επιτέλους, μια διαφήμιση για τσιγάρα!) και δεν ενοχλούσα κανέναν πέρα από τα πνευμόνια μου. Κάτι μέσα μου αντιδράει! Δεν θα μπορούσα να με φανταστώ στο κλαμπ των μη καπνιστών.. τουλάχιστον, το έχω μειώσει. Όχι όμως επειδή μου το είπε ο Αβραμόπουλος, αλλά επειδή μου το είπε η εσωτερική φωνή! Ας διαχωρίσουν τα πράγματα-αλλά ας το κάνουν σωστά!
16 Ιουλίου, 2009 σε 6:56 μμ |
Ο κόσμος δεν λέει να σ’αφήσει να αγιάσεις…
2 Αυγούστου, 2009 σε 10:38 μμ |
Όχι μόνο δε θα ελατωθεί ποτέ το κάπνισμα αλλα θα καταργηθούν και όλοι οι αντικαπνιστικοί αντισυνταγματικοί νόμοι εδώ είμαστε και θα το δούμε σε λίγο καιρό θα αγοράζουμε τσιγάρα μόνο με 1€. Θα ρωτήσετε πως θα γίνει αυτό??? Ε ο καιρός γάρ εγγύς