[Κάποιοι φτιάχνουν ψωμί, άλλοι μηχανές, κάποιοι άλλοι έργα τέχνης. Κομμάτια της ζωής, όλα, που ξεπηδούν από εμάς, γυναίκες και άνδρες με απλές ανάγκες , πολύπλοκες σκέψεις και την ασίγαστη επιθυμία να δούμε ποιοι είμαστε. Να δώσουμε όνομα και ερμηνεία στις πράξεις μας.
Κάθε δημιουργία είναι μια μαγική πράξη. Σκοπεύει στην αλλαγή του σύμπαντος, την απάλυνση του πόνου, την ικανοποίηση. Το κορμί θέλει ό,τι και το πνεύμα («κάθε άνθρωπος είναι ένα βιβλίο του αίματος»)]
Design
Χύνω μια στρώση αλάτι στο τραπέζι
και φτιάχνω πάνω του ένα κύκλο με το δάχτυλο.
Αυτός είναι ο κύκλος της ζωής
μονολογώ.
Αυτός είναι ο τροχός της τύχης,
ο Αρκτικός Κύκλος.
Αυτό είναι το δαχτυλίδι του Κέρρυ
και το λευκό ρόδο του Τραλί
λέω στα φαντάσματα της οικογένειάς μου,
στους νεκρούς προπάτορες,
στη θεία που πνίγηκε,
στους αγέννητους αδελφούς και αδελφές μου,
στα αγέννητα παιδιά μου.
Αυτός είναι ο ήλιος με τις λαμπρές ακτίνες
και το πικρό φεγγάρι.
Αυτός είναι ο απόλυτος κύκλος της γεωμετρίας
λέω στη ραγισματιά του τοίχου,
στα πουλιά που περνούν από το παράθυρο.
Αυτή είναι η ρόδα που μόλις εφηύρα
για να κυλήσω το υπόλοιπο της ζωής μου
λέω
ακουμπώντας το δάχτυλο στη γλώσσα.
[Το ποίημα είναι του Billy Collins]

14 Ιούνιος, 2008 σε 11:28 π.μ.
Σημερα , η στρωση στο τραπεζι ειναι απο μπαρουτι !?!
14 Ιούνιος, 2008 σε 11:45 π.μ.
Αναγκαστική διέξοδος και ελάττωμα, της ουσίας Polaroid που συλλέγουν πληγώνοντας το είναι τους.
14 Ιούνιος, 2008 σε 11:19 μ.μ
…το σημαντικό είναι κανείς να εφευρίσκει μια ρόδα για να βάζει πάνω τη ζωή του να κυλάει…όσο αλμυρή ή πικρή και να είναι η γεύση στο στόμα…και που ξέρεις αν τη ζυγίσεις σωστά και βάλεις τις ακτίνες στη σωστή απόταση μεταξύ τους κι αν δώσεις κι αέρα στα λάστιχα αρκετό, μπορεί η γεύση στο στόμα ν’ αλλάξει…
…καλησπέρες…
15 Ιούνιος, 2008 σε 11:53 μ.μ
@frahtis:
Βλέπω θερμό κοινωνικοπολιτικό οίστρο! Άραγε να μπορεί να μετατραπεί και η πολιτική σε μαγική πράξη;
@μαύρα μεσάνυχτα:
Δηλαδή, το ρετσίνι της ψυχής μας γίνεται η φωτοχημική ουσία στην οποία εμφανίζονται οι εικόνες της δημιουργίας μας; Ίσως, αν μιλάμε για τις δικές σου φωτογραφίες, ταλαντούχε φίλε!
@nomansland:
Πού θα πάει, θα τη μάθουμε την τέχνη του design της ζωής.
16 Ιούνιος, 2008 σε 8:24 π.μ.
ειναι θεμα καλης προαιρεσης !