Μιλάει τ’ Αφεντικό
Ίσως να τον γνωρίσαμε με λάθος αφορμές και να τον καταχωρίσαμε σε λάθος συρτάρι. Ίσως τα ταξίδια του στις εμμονές του τόπου του να μας έκρυψαν το βάθος των ιστοριών του και τον μουσικό πλούτο που τις τυλίγει. Ίσως, απλά, να φταίει εκείνο το τραγούδι που τον έκανε γνωστό στην Ελλάδα και που η απόγνωση και η οργή του κατανοήθηκε ελάχιστα. Δεν βρίσκω άλλο λόγο για το πόσο υποτιμημένος είναι ο Bruce Springsteen στα μέρη μας, ακόμα κι απ’ αυτούς που βαδίζουν σε κλασικούς ροκ δρόμους.
Κι όμως, δεν βρίσκω καλύτερο τρόπο να καλωσορίσω την άνοιξη από το Meeting across the river, ένα παραγνωρισμένο διαμάντι από το άλμπουμ Born to run. Σαν τρυφερή αύρα από ανοιξιάτικο σαββατόβραδο, έρχεται να ντύσει ένα πικρό ενσταντανέ, ένα θραύσμα χαμοζωής που λες πως βγήκε από παλιό Σκορτσέζε.
Ναι, το «Αφεντικό» έχει φλερτάρει και με τζαζ μπαλάντες. Και έχει στάξει μέσα αίμα από άγρια σοκάκια και όχι από ζεστά σαλόνια.
Meeting across the river
[Bruce Springsteen]
Hey, Eddie, can you lend me a few bucks
And tonight can you get us a ride
Gotta make it through the tunnel
Got a meeting with a man on the other side
Hey Eddie, this guy, he’s the real thing
So if you want to come along
You gotta promise you won’t say anything
‘Cause this guy don’t dance
And the word’s been passed, this is our last chance
We gotta stay cool tonight, Eddie
‘Cause man, we got ourselves out on that line
And if we blow this one
They ain’t gonna be looking for just me this time
And all we gotta do is hold up our end
Here stuff this in your pocket
It’ll look like you’re carrying a friend
And remember, just don’t smile
Change your shirt, ’cause tonight we got style
Well Cherry says she’s gonna walk
‘Cause she found out I took her radio and hocked it
But Eddie, man, she don’t understand
That two grand’s practically sitting here in my pocket
And tonight’s gonna be everything that I said
And when I walk through that door
I’m just gonna throw that money on the bed
She’ll see this time I wasn’t just talking
Then I’m gonna go out walking
Ετικέτες: Bruce Springsteen

1 Μάρτιος, 2008 σε 8:26 μ.μ
Πριν από 23 χρόνια περίπου είχα αγοράσει την κασετίνα με τα 5 12″ και τα 2 7″ βινύλια born in the usa σε απίστευτες extented εκετελέσεις. Αφεντικό σίγουρα.
1 Μάρτιος, 2008 σε 9:34 μ.μ
He ain’t called The Boss for nothing.
Καλό μήνα φίλε.
1 Μάρτιος, 2008 σε 9:38 μ.μ
Better days…
1 Μάρτιος, 2008 σε 10:36 μ.μ
Τον γνώρισα στο Nebraska, τον λάτρεψα στο The River και είχα την τύχη να τον δω live στην ΑΘήνα με την διεθνή Αμνηστία, από τις λίγες δισκογραφίες που τις έχω από το πρώτο ως το τελευταίο album, τα πρώτα σε βινύλιο, μετέπειτα σε cd.
1 Μάρτιος, 2008 σε 11:43 μ.μ
και αν δεν το έχεις κάνει ήδη,
που να ακούσεις το τελευταίο του lp!!
Φρεσκαδούρα, ανανέωση, έκπληξη!! Του έβγαλαν το (καουμπόικο) καπέλο, ακόμα κι αυτοί που δεν φόρεσαν ποτέ καπέλο!!
(εγώ ακόμα κάτι παθαίνω με το I’m on fire..
2 Μάρτιος, 2008 σε 9:06 μ.μ
Ένα από τα πράγματα που έχω μετανιώσει είναι που δεν πήγα σε εκείνη τη συναυλία της Διεθνούς Αμνηστίας (για λόγους άσχετους με τη μουσική).
Τι να πρωτοδιαλέξω από τα άλμπουμ του! Αγαπώ πολύ και τα πρώτα δύο του κι ας είναι λιγότερο δημοφιλή. Τώρα τελευταία έχω χάσει επαφή αλλά -μετά και τα λόγια της φαίη- με βλέπω για αγορά.
Το I’m on fire είναι τρομερό (όπως και τα περισσότερα από το Born in the USA). Προσωπική μου προτίμηση από αυτά, είναι το Downbound train.
3 Μάρτιος, 2008 σε 1:55 μ.μ
Ανταποδίδω την επίσκεψη (σ’ έβαλα και Link στο blog μου
) και συμφωνώ ότι ο Springsteen είναι απ’ τους αδικημένους καλλιτέχνες στην χώρα μας, όπως και πάρα πολλοί βέβαια.
Και τι περιμένεις αν δεν παίζουν την μουσική του τα ραδιόφωνα που το 90% μας ζαλίζει με λαικοπόπ;
3 Μάρτιος, 2008 σε 2:31 μ.μ
Έχεις δίκιο για την γενική εικόνα Samael. Παρ’όλ’αυτά, ο Springsteen είναι λίγο παραγνωρισμένος και στο χώρο των ανθρώπων που αποφεύγουν τα σουξεδιάρικα. Ίσως γιατί δεν θεωρήθηκε ποτέ “εναλλακτικός” -τι ταμπέλα κι αυτή!
[Καλώς ήρθες! Έμαθα για σένα από φίλο. Δεν είχε άδικο.]
3 Μάρτιος, 2008 σε 3:17 μ.μ
καλησπέρα ξανά,
ναι, το τελευταίο lp θα σε αφήσει άφωνο, αφού σου αρέσει-που σου αρέσει ο boss, θα πεις…. “κοίτα να δεις”!!!
Γενικά, το ραδιόφωνο μας έχει ταράξει σε play lists και νιώθω too old ακούγοντάς το (παρόλα αυτά, είναι καλή συντροφιά).
Πάντως στον γάμο μου (πλησιάζει!!!) θα μπω με bowie…
ΔΕΝ σου λέω με ποιο!! Θα σου πω μετά, χι, χι!!
Πολλές ανοιξιάτικες καλησπέρες
(με μουσική του Bruce φυσικά… μέχρι να “βάλεις” κάτι άλλο!!)
3 Μάρτιος, 2008 σε 3:21 μ.μ
Η ώρα η καλή!
9 Μάρτιος, 2008 σε 11:49 μ.μ
(έχουν αυτά τα πράγματα καλές ώρες, Aerosol;
Πλάκα μου κάνεις;!
Τρέχω για ένα κοινωνικό συμβόλαιο και ακόμα ψάχνω κουφέτο που να έχει ωραία γέμιση!!)
καλησπέρα
2 Απρίλιος, 2008 σε 1:20 μ.μ
Εγώ γιατί το έχασα αυτό;
Το έχασα.
Αλλά ήλθες όμως εσύ και ευγενέστατα μου (υπεν)θύμισες.
(Κι επίσης έμαθα πως συναντιόμαστε και σ’ ένα τραγούδι τόσο σημαδιακό που λέει πολλά και για τους χαρακτήρες μας, υποθέτω).
Χαιρετώ κι ευχαριστώ ξανά.
2 Απρίλιος, 2008 σε 1:57 μ.μ
Εγώ ευχαριστώ, Ηλία.
Όχι μόνο για το σχόλιο αλλά και για την συνάντηση αυτή.