Το αξιοπερίεργο δεν είναι το κορμί που αφέθηκε στην πτώση. Είναι τα αναρίθμητα άλλα που αρνούνται πεισματικά να κάνουν το ίδιο.
Το αξιοπερίεργο δεν είναι το κορμί που αφέθηκε στην πτώση. Είναι τα αναρίθμητα άλλα που αρνούνται πεισματικά να κάνουν το ίδιο.
28 Ιανουαρίου, 2008 σε 12:45 πμ |
Παράγιναν σάπισαν, μα δεν λένε να πέσουν. Τι φρίκη!
28 Ιανουαρίου, 2008 σε 12:01 μμ |
α
α
α
α
α
α
α
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
έπεσε
αλλά
δεν.
28 Ιανουαρίου, 2008 σε 2:42 μμ |
Ο Ζαχόπουλος έπεσε στο ακάλυπτο. Προφανώς τον έλκει η Αυστραλία (όπως θα έλεγε και ένας άλλος σχολιαστής).
29 Ιανουαρίου, 2008 σε 1:47 πμ |
Ευτυχώς που αρνούνται, γιατί τότε θα είχαμε την “απόλυτη πτώση”.
‘Ασε να πίπτουν μόνο τα κορμιά για να μπορούν τα υπόλοιπα να …ίπτανται.
29 Ιανουαρίου, 2008 σε 2:56 πμ |
πτώσεις εκπτώσεις περιπτώσεις αναίτιες πτώσεις γενικές πτώσεις καταπτώσεις τιμών πτώσεις άτιμες πτώσεις συμπτώσεις
επιπτώσεις;
29 Ιανουαρίου, 2008 σε 3:03 πμ |
Οι περισσότεροι από αυτούς οι οποίοι πέφτουν (όποτε και αν συμβαίνει αυτό, ανεξαρτήτως λόγου) θεωρούν ότι θα τους σκοτώσει η πτώση. Αυτή η θεώρηση είναι σωστή.
Αυτό είναι ένα μυστικό το οποίο, οι αναρίθμητοι άλλοι το γνωρίζουν. Αποφεύγουν λοιπόν συστηματικά τα ύψη – εάν ποτέ τα πράγματα πάνε χάλια και ο δρόμος τους τους φέρει εκεί που τρέμουν να βρεθούν, σφίγγουν την κουπαστή και αγκαλιάζουν το κάγκελο κατά τρόπο σχεδόν ερωτικό.
Αυτό που αγνοούν οι μπάσταρδοι είναι ότι η μπανιέρα και η τοστιέρα εξαιρούνται από το κομμάτι εκείνο του μυαλού τους που είναι απασχολημένο με την πτώση.
Και η τοστιέρα είναι πάντα κοντά.
29 Ιανουαρίου, 2008 σε 1:32 μμ |
..το σύνδρομο του Ιούδα που αυτοκτόνησε από τύψεις επειδή πρόδωσε τον Κύριό του…
Εδώ όμως δεν μιλάμε για κυρίους, λάθος κάνω;!
Εμένα άλλα μου έμαθαν, όταν έλεγαν “αυτός είναι Κύριος” σήμαινε σωστός, ειλικρινής, έντιμος…
Βρε δεν πάνε να γκρεμιστούνε όλοι…
29 Ιανουαρίου, 2008 σε 1:44 μμ |
“Βρε δεν πάνε να γκρεμιστούνε όλοι…”
Δεν πάνε. Περίεργο δεν είναι;
Η κλίση της πτώσης (γιατί χωρίς κλίση τίποτα δεν γίνεται):
Πτώση ονομαστική: Έπεσε ο Τάδε
Πτώση γενική: Αξιών και άλλων όμορφων λέξεων
Πτώση αιτιατική: Πολλές οι αιτίες. Κάποιες γνωστές, άλλες όχι
Πτώση κλητική: “Πέσε! Πέσε!”
Το, δε, κόλπο με την μπανιέρα και την τοστιέρα -τιμημένο στο σινεμά και την TV- απαιτεί εφευρετικότητα που απουσιάζει από τα χαμένα -στους διαδρόμους της δημόσιας πίκρας- κορμιά.
[Θαυμάσια η περιγραφή της πτώσης, x-ray]
29 Ιανουαρίου, 2008 σε 5:01 μμ |
Η δοτική(κυρίως αυτή)
η αφαιρετική-για λατίνους εραστές – ;