“Θα ξεκινήσουμε με την προϋπόθεση ότι δεν έχετε ιδιαίτερο δωμάτιο για την τηλεόραση, γνωστό και ως TV room.”
Αυτή μάλιστα! Είναι μια πολύ μελετημένη προϋπόθεση! Μην ταλαιπωρηθούν τα τεράστια πλήθη συνανθρώπων μας που έχουν ιδιαίτερο δωμάτιο για την τηλεόραση, γνωστό και ως TV room, και διαβάσουν άσκοπα το άρθρο του περιοδικού. Ξέρουμε καλά πως το ιδιαίτερο δωμάτιο για την τηλεόραση (γνωστό και ως TV room) είναι πια κοινός τόπος. Ακόμα και στα μικρότερα χωριά της πατρίδας μας αφθονεί (κάποιοι μερακλήδες χτίζουν ένα και στα κοτέτσια τους). Στις πόλεις, δε, είναι το κάτι άλλο. Δεν υπάρχεις αν δεν έχεις το ιδιαίτερο δωμάτιο για την τηλεόραση (γνωστό και ως TV room). Δεν έχεις πρόσωπο στην κοινωνία.
Εντάξει, καταλαβαίνω πως οι ελάχιστοι άτυχοι που δεν έχουν, άξιοι οίκτου και συμπόνιας, πρέπει να μάθουν κι αυτοί για την σωστή και καλαίσθητη τοποθέτηση της τηλεόρασης, έστω και στο σαλόνι. Μην πάθουν κανά κακό φενγκ-σούι και έχουμε δράματα… Το σωστό και το ανθρώπινο είναι, βέβαια, να ενημερωθούν με κομψό και διακριτικό τρόπο για το ιδιαίτερο δωμάτιο για την τηλεόραση (γνωστό και ως TV room). Στην αρχή του άρθρου. Να τους εντυπώνεται. Μη μείνουν στον πολιτισμικό μεσαίωνα μια ζωή και μιζεριάζουν και εμάς τους υπόλοιπους.
Γι αυτό και επικροτώ την αρθρογράφο. Εξάλλου εμένα δε με αφορά. Έχω το ιδιαίτερο δωμάτιο για την τηλεόραση (γνωστό και ως TV room). Είναι δίπλα στο smoking room, κάτω από το play room και κολλητά στο pool room και το interior cinema. Μάλιστα, για να ενθαρρύνω αυτή την θαυμάσια πρωτοβουλία, λέω να στείλω mail στο περιοδικό να ζητήσω και κάτι ακόμα. Τα άρθρα με τις συνταγές μαγειρικής να αρχίζουν με το: “Θα ξεκινήσουμε με την προϋπόθεση ότι δεν έχετε προσωπικό chef βραβευμένο με αστέρι Michelin (όχι τα ελαστικά, τα άλλα)». Τα πολιτικά άρθρα να έχουν μπροστά το: “Θα ξεκινήσουμε με την προϋπόθεση ότι δεν έχετε δικό σας κρατίδιο δίπλα στο Μονακό». Απλά πράγματα, που θα μας διευκολύνουν όλους.
5 Δεκεμβρίου, 2007 σε 7:01 μμ |
κλαίω για κείνους
που δεν έχουν tv room &
τηλεοράσεις plasma να
βλέπουν τον Κακαουνάκη HD.
5 Δεκεμβρίου, 2007 σε 7:17 μμ |
Τελικά υπάρχουν και plasmaτικές ανάγκες.
5 Δεκεμβρίου, 2007 σε 7:20 μμ |
Φίλε με απογοητεύεις. Κάθε σπίτι που σέβεται τον εαυτό του έχει και εσωτερική πισίνα.
5 Δεκεμβρίου, 2007 σε 8:02 μμ |
Μωρέ, είναι τεράστια και δε μου πάει να τη λέω room!
Η μικρή, πάλι, είναι ανοιχτή, στο roof garden, για να χαζεύω την πόλη το βράδυ πίνοντας martini.
5 Δεκεμβρίου, 2007 σε 11:40 μμ |
Έχω πετάξει την τηλεόραση από το σπίτι έτσι κι αλλιώς. Αποβλακώνομαι με το ίντερνετ.
6 Δεκεμβρίου, 2007 σε 1:56 πμ |
Ελπίζω τουλάχιστον να έχεις το “ιδιαίτερο δωμάτιο για το ίντερνετ, γνωστό και ως internet room”.
6 Δεκεμβρίου, 2007 σε 4:29 μμ |
Στο σπίτι μου, επειδή ο κάθε ένας έχει διαφορετικά τηλεοπτικά γούστα (έως και καθόλου αν κρίνω αυτά που βλέπει ο πιτσιρικάς ο αδερφός μου!!), κάθε ένας λοιπόν έχει το δικό του TV room! Μόνο το w.c. την έχει γλυτώσει..
7 Δεκεμβρίου, 2007 σε 10:10 πμ |
στο μέλλον, μαζί με το τηλεκοντρόλ, θα δίνουμε πακέτο-δώρο ένα ρεβόλβερ για να πυροβολούμε όσους τολμούν να στέκονται στη μέση όταν παρακολουθούμε το αγαπημένο μας πρόγραμμα στην τιβι.
7 Δεκεμβρίου, 2007 σε 11:57 πμ |
Εγώ γιατί νομίζω ότι στο μέλλον θα υπάρχει, αν δε γίνεται ήδη, μόνο για να παίζει τα dvd και κανά ποδόσφαιρο ;
7 Δεκεμβρίου, 2007 σε 12:36 μμ |
Δες και για τούς “άρρωστους της τηλεόρασης”..
7 Δεκεμβρίου, 2007 σε 3:26 μμ |
Η χωροταξική διαμόρφωση των σαλονιών έχει ως σημείο εστιασμού την τηλεόραση. Ο κύκλος της οικογενειακής ή φιλικής κοινωνικότητας έχει αντικατασταθεί από την ευθεία ή το ημικύκλιο της τηλεθέασης (είμαστε όλοι σαν πόζα για τον Μυστικό Δείπνο!). Το ρεβόλβερ του faust93 δεν απέχει πολύ. Θα σήκωνε πολλά ποστ το πράγμα αλλά… άλλη φορά.
Η προβολή πολυτελών αγαθών ή συνηθειών ως αυτονόητους κοινούς τόπους (ιδίως από θηλυκούς γόνους πλουσίων οικογενειών) τι σας λέει;
Συχνά σκέφτομαι την Μαρία Αντουανέττα και το “Δεν έχουν ψωμί; Γιατί δεν τρώνε παντεσπάνι;” που της αποδίδεται.
8 Δεκεμβρίου, 2007 σε 12:49 μμ |
Ξέχασες το δωμάτιο ηχητικών απολαύσεων γνωστό και σαν “music room”. Πολύ ωραίο.
8 Δεκεμβρίου, 2007 σε 2:33 μμ |
Μέγιστη παράληψη, μέτοχε!
[Ίσως το μόνο που θα ήθελα πραγματικά να έχω]
8 Δεκεμβρίου, 2007 σε 5:30 μμ |
Το δωμάτιο πανικού??
8 Δεκεμβρίου, 2007 σε 6:12 μμ |
Αν στο φέρει η ζωή, όλα τα δωμάτια είναι δωμάτια πανικού.
10 Δεκεμβρίου, 2007 σε 3:26 πμ |
Εγώ κατάφερα να έχω ένα δωμάτιο που να είναι ταυτόχρονα TV room (έστω και με 7″), internet room, music room, smoking room, play room (έστω στο πι σι), διαβάζω την εφημερίδα μου room, δεν μιλάω σε κανέναν room, δεν θέλω να σας βλέπω room και κυρίως Kids Free Area room.
Μέγιστος χρόνος παραμονής Kids Free, 10 λεπτά. Μέγιστος αριθμός ακρόασης τραγουδιών δίχως κλάματα από τα παιδιά 0,75. Μέγιστος αριθμός ανάγνωσης λέξεων δίχως να ακουστεί η λέξη μπαμπά 7 λέξεις (από τις μικρές).
Βαθμός επιτυχίας του Multi Room 1/10.
10 Δεκεμβρίου, 2007 σε 9:45 πμ |
Εγώ σπίτι μου έχω α) το δωμάτιο κινδύνου, ανερυθρίαστο ξεσηκωμένο από τους X-Men, β) το δωμάτιο των γατιών, όπου μεγάλες, ΠΑΧΙΕΣ, ακατονόμαστες γάτες κοιμούνται και ονειρεύονται, γ) το “μέρος”. Αλλά για αυτό δε μιλάμε.
10 Δεκεμβρίου, 2007 σε 3:00 μμ |
@ indictos:
Για την ιδέα σου βάζω 10/10. Για την επιτυχία της εφαρμογής… εντάξει, πέφτει λίγο το ποσοστό αλλά μετρά η προσπάθεια. Εξάλλου, πάνε οι αιώνες που οι κυρίες (ασχέτως ηλικίας) σεβόντουσαν το άβατο τον αντρικών δωματίων!
@vildanden:
Δεν θα ρωτήσω καν για το υπόγειο. Και για Αυτό που περιέχει.
10 Δεκεμβρίου, 2007 σε 3:22 μμ |
…και έχω τρείς γυναίκες στο σπίτι…
29 Δεκεμβρίου, 2007 σε 12:26 μμ |
ΤΟ ΣΑΒΟΥROOM ΠΑΙΖΕΙ?
8 Απριλίου, 2008 σε 12:11 μμ |
Εγώ θα ξεκινήσω, με την προϋπόθεση ότι έχετε υπολογιστή και σύνδεση internet…
8 Απριλίου, 2008 σε 8:49 μμ |
…και ανήκουμε στο προνομιούχο 20% του παγκόσμιου πληθυσμού.