Με κοίταξες με περιέργεια. Άγγιξες τη σάρκα μου. Χωρίς δισταγμό, με περιεργάστηκες και με ξεφλούδισες σαν πορτοκάλι. Με έφερες στο στόμα σου, έχωσες τα δόντια και κύλησα στο λαρύγγι σου απαλά. Τώρα είμαι αλλού, σε άλλα υγρά ταξίδια -στο αίμα σου και παραπέρα.
19 Ιουλίου, 2007 σε 11:54 μμ |
Δε θέλω να ξενερώσω, αλλά ξέρεις τι λενε οι γκόμενες “φλούδα πορτοκαλιού”? Τη κυτταρίτιδα! Είμαστε για πολλές μούτζες!
20 Ιουλίου, 2007 σε 8:23 μμ |
aerosol, το ψέκασμα απέκτησε ροή; καλή επιλογή το πορτοκάλι, έχει πάντα ιδιαίτερη γεύση στο στόμα μας
niemandsrose, αν και “γκόμενα” κοίτα τι μαθαίνω!
21 Ιουλίου, 2007 σε 6:14 μμ |
Η νοσταλγία είναι ξαδερφάκι της μνήμης..ανθυγειινό σύμπτωμα για όσους θέλουν να κοιτάνε μπροστά άσχετα αν κρατάνε στιγμές από το παρελθόν
21 Ιουλίου, 2007 σε 7:07 μμ |
Νοσταλγία, Ganuma; Ναι, την ξέρω την κυρία αρκετά καλά, αλλά… δεν είχα την αίσθηση πως δεσπόζει η νοσταλγία στο κείμενο. Ίσως γιατί το “αλλού” είναι “στο αίμα σου και παραπέρα”, πιο “μέσα” δηλαδή. Αν, πάλι, το ερμηνεύσεις αλλιώς, γίνεται σχεδόν πορνογραφικό.
Όμως και τα κείμενα κάνουν τα δικά τους ταξίδια, μακριά απ’ αυτόν που τα σκάρωσε, και βρίσκω ενδιαφέρον στο πώς το εκλαμβάνεις εσύ.
[Ό,τι κι αν λενε για τη νοσταλγία, έχει τουλάχιστον ένα θετικό: έχει εμπνεύσει τόσους καλλιτέχνες που, δε μπορεί, κάποιο τρόπο έχει κι αυτή να σε κάνει να δεις μπροστά!]
21 Ιουλίου, 2007 σε 8:06 μμ |
Και μ’ ένα πορτοκαλί με κέρδισες πάλι…
22 Ιουλίου, 2007 σε 10:49 πμ |
Όταν σου λέω πορτοκάλι να βγαίνεις.
22 Ιουλίου, 2007 σε 12:23 μμ |
Ζαρζαβατικά όλου του κόσμου ξεγυμνωθείτε! Ο πανηδονιστής aerosol απολαμβάνει…
22 Ιουλίου, 2007 σε 6:57 μμ |
Ευχαριστώ για τα πορτοκαλένια σχόλια.
[Α.Ρ., με τσάκωσες. Δεν το βλέπω εγωιστικά, πάντως! Ας απολαμβάνουμε όλοι]
23 Ιουλίου, 2007 σε 11:09 πμ |
Πορνογραφικό; Μπα δεν το νομίζω..αλλά όπως είπες και εσύ σημασία έχει ότι ο καθένας δίνει την δική του εκδοχή.