Οι πότες της στρογγυλής τραπέζης
By aerosol

Συναντιούνται κάθε Παρασκευή βράδυ, πίνουν συνήθως ουίσκυ («Cardhu, με ένα παγάκι, παρακαλώ») και τα λένε με τις ώρες, απολαμβάνοντας τη μουσική. Μερικές φορές, όταν το φέρει η διάθεση, διηγούνται τις περιπέτειές τους στους Άγιους Τόπους των Ονείρων.
Δημοσιεύθηκε 12 Ιουλίου, 2007 στις 8:27 μμ στην κατηγορία Uncategorized. Μπορείτε να παρακολουθείτε τις όποιες απαντήσεις σε αυτήν την καταχώρηση μέσω RSS 2.0.
Αφήστε μια απάντηση, ή trackback από την δική σας ιστοσελίδα.
12 Ιουλίου, 2007 σε 10:01 μμ |
δεν ξέρω για τους αγίους τόπους αλλά τουλάχιστον στο άγιον όρος των ονείρων επιτρέπονται οι γυναίκες! καλό βράδυ αεροζόλ
)
12 Ιουλίου, 2007 σε 10:12 μμ |
” [...] Συναρπαστικές συναντήσεις, σημαντικά εμπόδια, προδοσίες ολκής, επικίνδυνα ξελογιάσματα, τίποτα δεν έλειψε από την αναζήτηση ενός άλλου ολέθριου ΓΚΡΑΑΛ, που κανείς άλλος δεν είχε θελήσει, κι έτσι, μια μαύρη μέρα, ο ωραιότερος παίκτης ανάμεσά μας χάθηκε μέσα στα δάση της τρέλας… ”
in girum imus nocte et consumimur igni
12 Ιουλίου, 2007 σε 11:20 μμ |
Πότες και Όνειρα δεν υπάρχουν χωρίς γυναίκες. Καλό βράδυ, mondo.
12 Ιουλίου, 2007 σε 11:25 μμ |
Νόμιζα θα μας έλεγες καμια ιστορία από το ομώνυμο άσμα…
13 Ιουλίου, 2007 σε 12:38 πμ |
“Κάθε ιερή αναζήτηση είναι ένα ταξίδι επιστροφής κι όσοι τραγουδούν το Χάος και ψάχνουν το ανεύρετο ξέρουν τους κινδύνους και τιμούν τους συντρόφους. Μέσα από την κάπνα και με το αλκοόλ να κυλά στις φλέβες θα παρθεί η ύστατη απόφαση: μακριά από τις ίντριγκες, τις δολοπλοκίες και το θόρυβο των αυλικών. Η τελευταία αναζήτηση, αυτή του χαμένου αδελφού, θα ξεκινήσει υπό τον ήχο των ποτηριών.”
[Ευχαριστώ κύριε faust93]
ΥΓ: Μην ξεχάσω: κάποιος σας έψαχνε μέσω του google. Πέρασε κι από δω. Όταν είδα το όνομα στο σχόλιο φαντάστηκα πως θα έγραφε “Εδώ faust93! Με ζήτησε κανείς;”
13 Ιουλίου, 2007 σε 12:42 πμ |
@Niemandrose:
Τι σύμπτωσις! Μόλις πληροφορήθηκα την ύπαρξη του άσματος. Λογόκλεψα κατά λάθος… Μμμ, ωραίο ήταν. Θα το ξανακάνω!
13 Ιουλίου, 2007 σε 1:54 πμ |
ναι, συμβαίνει και στα δικά μας μέρη. και το δικό μου ‘όνομα’ και του φίλου Ganuma γκουκλάρονται. παρακολουθούν τις κινήσεις μας!
η λέξη-κλειδί βέβαια, που έχει φέρει ουκ ολίγους στο ταπεινό μας μπλογκ ‘από σπόντα’ είναι μία και είναι παγκόσμια: …..πουτάνες.
on second thought… let’s not go to Camelot.
it is a rather silly place.
14 Ιουλίου, 2007 σε 12:30 μμ |
Voila και το σχετικό βίντεο:
http://www.youtube.com/watch?v=zBAxh0t0o_I
Niemandsrose, πάντα στην υπηρεσία του πολιτισμού!
16 Ιουλίου, 2007 σε 2:01 μμ |
τα malt δε σηκώνουν πάγο, ναι;
16 Ιουλίου, 2007 σε 6:15 μμ |
Τα malt πίνονται σκέτα ή με ελάχιστο νερό.
Φαντάζομαι πως αυτοί οι περίεργοι τύποι βάζουν αντί νερού ένα παγάκι.
Περί ορέξεως…
19 Ιουλίου, 2007 σε 5:08 μμ |
Μιας και από malts κάτι κατέχω, πιστεύω ότι ανάμειξη με νερό σε οποιαδήποτε μορφή του είναι ιεροσυλία. Από αυτά τα αδικήματα που επιφέρουν την ποινή του ευνουχισμού για να μη συνεχιστεί το σκάρτο DNA.
Δεν παίζουν με τόσο σοβαρά πράγματα…